Zebramosselen als mogelijk instrument bij het natuurherstel

in ondiepe, door blauwalgen gedomineerde voedselrijke meren

Tijdens een vier jaar durend onderzoek zijn gegevens verzameld over zebramosselen (Dreissena polymorpha) in een omgeving met giftige blauwalgen (Cyanobacteria). Daarbij is gekeken naar hun eetgedrag, de overleving en de opname van de door de Cyanobacteria geproduceerde gifstof microcystine. Doel van het onderzoek was om te bepalen of deze mosselen kunnen helpen bij het natuurherstel in overmatig voedselrijke ondiepe meren en vennen in Nederland.

Uit de resultaten blijkt dat volwassen zebramosselen de Cyanobacteria in het water als voedsel kunnen gebruiken, ongeacht de grootte, vorm en toxiciteit van deze blauwalgen. De mosselen leken deze Cyanobacteria zelfs te prefereren boven andere plantaardige plankton-organismen en plantenresten. De giftige blauwalgen tastten wel de overlevingskansen van de mossellarven aan, maar niet die van de volwassen dieren. De zebramosselen namen de gifstoffen van de Cyanobacteria wel op, maar slechts in beperkte mate. De concentraties gifstoffen in de mosselen waren lang niet zo hoog als die in andere waterorganismen. Toch zijn zelfs deze lage concentraties nog genoeg om leverbeschadigingen te veroorzaken bij duikeenden, de voornaamste predatoren van dergelijke mosselen in Nederland. De algemene conclusie uit de onderzoeksresultaten luidt dat zebramosselen mogelijk kunnen worden ingezet bij het natuurherstel in dit soort ondiepe wateren.